ΕφΘεσ 1219/17: Επαγγελματική μίσθωση - Καταγγελία - Κακή χρήση - Έννοια συμφωνημένης χρήσης. Λειτουργία ψητοπωλείου - συστήματα εξαερισμού - επισκευαστικές εργασίες. Αποδείχθηκε ότι η επιχείρηση στο ισόγειο κατάστημα τις οικοδομής, έκανε απρόσκοπτη, χωρίς εναντίωση, χρήση. Επίσης, καταδεικνύεται πλήρως, ότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις και τα αποτέλεσμα της καταγγελίας της μισθωτικής σχέσης του άρθρου 594 ΑΚ, για κακή χρήση του μίσθιου. Η ενάγουσα αποδέχθηκε τη λειτουργία, στο μίσθιο κατάστημα, εμπορικής επιχείρησης ψητοπωλείου, με το απαγωγικό σύστημα εξαερισμού -που έγινε, μετά από προηγούμενη σύμφωνη γνώμη της -και όφειλε να προβεί στις αναγκαίες πράξεις, με τις οποίες επρόκειτο να εξασφαλισθεί η συμφωνημένη χρήση του μισθίου. Ο εναγόμενος από την άλλη πλευρά κατήγγειλε τη μίσθωση, καθώς θεώρησε, ότι η εξακολούθηση της μίσθωσης κατέστη δυσβάστακτη για αυτόν και έγινε ασύμφορη πλέον η λειτουργία του καταστήματος. Η αγωγή της εκμισθώτριας έπρεπε να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη, όπως και θα έπρεπε να απορριφθεί και η ασκηθείσα ανταγωγή αυτής, που ζητούσε την καταβολή αποζημιώσεως, εκ μέρους του μισθωτή, εξαιτίας της πρόωρης, με αποκλειστική υπαιτιότητα του, λύσης της μίσθωσης. Απορρίπτει την έφεση
ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΤΜΗΜΑ Γ'
ΑΡΙΘΜΟΣ 1219/2017
Αποτελούμενο από την Δικαστή Δήμητρα Σίσκου, Εφέτη, που όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διοίκησης του Εφετείου Θεσσαλονίκης και από τη Γραμματέα Χαραλαμπία Στάθη.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του την 3η Απριλίου 2017, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
ΤΗΣ ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ - ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ - ΑΝΤΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: Ά……… συζύγου Νικολάου …………, το γένος …………, κατοίκου Θεσσαλονίκης, που παραστάθηκε διά της πληρεξούσιας της δικηγόρου Θεσσαλονίκης ΚΚΑ (AM ……), η οποία κατέθεσε έγγραφες προτάσεις.
ΤΟΥ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΥ - ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ - ΑΝΤΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ: ……… του ….. κατοίκου Θεσσαλονίκης, που παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας του δικηγόρου Θεσσαλονίκης ΑΓ (AM …….), η οποία κατέθεσε έγγραφες προτάσεις.
Η εκκαλούσα ……… άσκησε, κατά του εφεσίβλητου, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, την από 18-2-2013 και με α/α κατάθεσης ……. αγωγή και ζήτησε να γίνει δεκτή.
Επίσης ο εφεσίβλητος ………. άσκησε κατά της εκκαλούσας, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, την από 25-9-2012 και με α/α κατάθεσης …….αγωγή και ζήτησε να γίνει δεκτή. Η εκκαλούσα άσκησε ανταγωγή με προφορική δήλωση ενώπιον του προαναφερόμενου Δικαστηρίου, ως και με τις προτάσεις της (άρθρα 268 §§1,3, 4, 699 §1 ΚΠολΔ).
Το Δικαστήριο εκείνο, συνεκδικάζοντας τις ανωτέρω αγωγές με την ανταγωγή, εξέδωσε την υπ' αριθμ. 11334/2014 εν μέρει οριστική του απόφαση, με την οποία απέρριψε την με α/α κατάθεσης …… αγωγή και ανταγωγή της εκκαλούσας ενάγουσας - αντενάγουσας και ανέβαλλε κατά τα λοιπά την έκδοση οριστικής του απόφασης, επί της με α/α κατάθεσης ……… αγωγής του εφεσίβλητου, διατάσσοντας τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης.
Κατά των οριστικών διατάξεων της απόφασης αυτής, η ενάγουσα -αντενάγουσα άσκησε, στο Δικαστήριο που την εξέδωσε, απευθυνόμενη στο παρόν, την ένδικη από 12-5-2015 και με αύξ. αριθ. έκθ. κατάθ. ……. έφεση της, αντίγραφο της οποίας κατατέθηκε στη γραμματεία του παρόντος με αριθ. έκθεσης κατάθεσης …….. Για τη συζήτηση δε αυτής, που γράφτηκε νόμιμα με τη σειρά της στο σχετικό πινάκιο, ορίσθηκε δικάσιμος η 28η-3-2016 και κατόπιν αναβολής, αυτή που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως πιο πάνω σημειώνεται και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτοί
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΝΟΜΟ
Από τη διάταξη του άρθρου 513 παρ. 1 στοιχ. β' εδαφ. α' του ΚΠολΔ, κατά την οποία έφεση επιτρέπεται μόνον, κατά των οριστικών αποφάσεων του πρώτου βαθμού, οι οποίες περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνον τη δίκη, για την αγωγή ή ανταγωγή, σε συνδυασμό δε, με τις διατάξεις των άρθρων 308 και 309 του ιδίου Κώδικα, συνάγεται, ότι οριστικές αποφάσεις είναι εκείνες που δέχονται ή απορρίπτουν ολικά ή μερικά το αίτημα παροχής έννομης προστασίας και οι οποίες περιέχουν διάγνωση, ως προς όλα τα επίπεδα της δικαστικής κρίσεως και απεκδύουν το δικαστήριο από κάθε περαιτέρω εξουσία σε σχέση με το εν λόγω αίτημα, που αφορά το εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο, έτσι ώστε να μην είναι πλέον δυνατή η ανάκληση τους (άρθρο 309 εδ. α' του ΚΠολΔ). Το αποτέλεσμα αυτό διατυπώνεται με σχετική διάταξη στο διατακτικό, το οποίο αποτελεί την ουσία της απόφασης και περιέχει τη θέληση και διαταγή του δικαστηρίου ή και στο σκεπτικό, αλλά ρητώς και σαφώς (βλ. АЛ 300/2010 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 240/2002 ΝΟΜΟΣ, ΕφΑαρ 644/2010 ΝΟΜΟΣ, ΕφΘεσ 337/2010 ΕΠολΔ 2010 851, ΕφΧΙατρ 84/2009 ΑΧΑΝΟΜ 2010 563, ΕφΑθ 6264/2007 ΕλλΔνη 2008 562). Περαιτέρω, ενόψει του ότι στην αμφισβητούμενη δικαιοδοσία, έννομη προστασία μπορεί να ζητηθεί μόνο με αγωγή (κύρια η παρεμπίπτουσα), ανταγωγή, κύρια ή πρόσθετη παρέμβαση, ανακοπή και προσεπίκληση, οριστική είναι η απόφαση, που δέχεται ή απορρίπτει στο σύνολο του ή κατά ένα μέρος, κάποιο από τα ένδικα αυτά βοηθήματα (βλ. ΕφΠειρ 262/2014 Δ/νη 2015/765, ΕφΑθ 410/2008 ΕλλΔνη 2008 828, Δ. Κονδύλη «Το Δεδικασμένο» εκδ. 2η παρ. 9 αρ.1 σελ. 132). Εκ τούτων συνάγεται, ότι αν, από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, συνεκδικάσθηκαν περισσότερες αγωγές, που είχαν σωρευθεί στο ίδιο ή άλλο δικόγραφο προς εξοικονόμηση δαπανών και χρόνου και στη μια από αυτές εκδόθηκε οριστική απόφαση, ενώ ως προς την άλλη ή άλλες αγωγές εκδόθηκε μη οριστική απόφαση, υπόκειται αυτοτελώς σε έφεση και πριν να εκδοθεί οριστική απόφαση, ως προς τις άλλες αγωγές, που συνεκδικάσθηκαν, διότι τέτοια απόφαση αποτελεί στην ουσία άλλη, κατά την έννοια της παραπάνω διάταξης του άρθρου 513 ΚΠολΔ, δίκη σε σχέση μ' αυτήν, που εκκρεμεί και δεν περατώθηκε ακόμη, ως προς τις υπόλοιπες συνεκδικασθείσες αγωγές (βλ. ΑΠ 99/2008 ΕλλΔνη 49,1434, ΑΠ 1320/1992 ΕλλΔνη 35, ΕφΔωδ 40720/2013 ΝΟΜΟΣ).
Στην προκειμένη περίπτωση, η κρινόμενη έφεση (αρ. καταθ. ………) στρέφεται κατά της με αριθμό 11334/2014 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε, κατά την ειδική διαδικασία επιλύσεως των μισθωτικών διαφορών (άρθρα 647 επ. ΚΠολΔ), επί των εισαχθεισών ενώπιον του αγωγών, καθώς και της, με τις προτάσεις, ασκηθείσας ανταγωγής. Με την εκκαλούμενη απόφαση (υπ' αρ. 11334/2014), αφού συνεκδικάσθηκαν οι προαναφερθείσες α] από ……. (αρ. έκθ. κατάθ. ………) β] από ….. (αρ. έκθ. κατάθ. …….) αγωγές και γ] η ασκηθείσα, με τις από 30-9-2013 προτάσεις, ανταγωγή, απορρίφθηκαν ως ουσιαστικά αβάσιμες η δεύτερη αγωγή και η ανταγωγή και διατάχθηκε η επανάληψη της συζήτησης της ως άνω πρώτης αγωγής. Με την κρινόμενη έφεση η εκκαλούσα ζητεί να εξαφανισθεί η εκκαλούμενη απόφαση, ως προς τις διατάξεις της, με τις οποίες απορρίφθηκαν η εν λόγω αγωγή και ανταγωγή της. Σύμφωνα επομένως και με τις προεκτεθείσες στην αρχή νομικές σκέψεις και εφόσον σαφώς προκύπτει, ότι οι παραπάνω υπό κρίση αγωγές και ανταγωγή δεν έχουν μεταξύ τους σχέση προδικαστικότητας, παραδεκτώς ασκείται έφεση, κατά της προαναφερθείσας υπ'αριθμ. 11334/2014 απόφασης, κατά το μέρος, που έκρινε οριστικά, η οποία είναι εμπρόθεσμη, αφού γίνεται, πριν από την επίδοση της εκκαλουμένης και δεν γίνεται επίκληση, ούτε αποδεικνύεται επίδοση αυτής (άρθρα 495, 518 παρ. 2 και 591 παρ. 1 ΚΠολΔ). Επομένως είναι τυπικά δεκτή και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω, κατά την ίδια διαδικασία, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (αρθρ. 533 παρ. 1 ΚΠολΔ), που ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων.
Ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ασκήθηκαν οι εξής αγωγές: Α] Η ενάγουσα (ήδη εκκαλούσα) με την από ……… (αρ. έκθ. κατάθ. ………) αγωγή της, ισχυρίσθηκε ότι, με το από 10-10-2010 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης, που νόμιμα θεωρήθηκε από την αρμόδια ……. ΔΟΥ Θεσσαλονίκης, ο δικαιοπάροχος της - πατέρας της……….. εκμίσθωσε προς τον εναγόμενο και ήδη εφεσίβλητο το περιγραφόμενο στην αγωγή ισόγειο ακίνητο, που βρίσκεται στην, επί της οδού ……….., τριώροφη οικοδομή και ανήκε, κατ' επικαρπία στον εκμισθωτή - δικαιοπάροχο της και κατά ψηλή κυριότητα στην ίδια, η οποία υπεισήλθε στη θέση του, ως εκμισθώτρια, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί αυτό, ως κατάστημα παραγωγής και διανομής διαφόρων ειδών διατροφής, όπως σάντουιτς και άλλων εδεσμάτων. Ότι η διάρκεια της μίσθωσης ορίσθηκε τριετής, αρχομένη από 10-10-2010 έως 31-10-2013 και το μίσθωμα ορίσθηκε σε 1.800 ευρώ μηνιαίως, καταβλητέο την 1η εβδομάδα κάθε μήνα, πλέον του τέλους χαρτοσήμου κλπ σε ποσοστό 3,6% επί του μισθώματος. Ότι, από τις 10-10-2010, που παραδόθηκε το μίσθιο στον εναγόμενο μισθωτή και αυτός το παρέλαβε και μέχρι την 31-8-2012, έκανε ακώλυτη χρήση αυτού, όπως προέβλεπε το μισθωτήριο, εκτός της, εξ αρχής εκ μέρους του, παράβασης του όρου 4 του μισθωτηρίου, αφού αυτός χρησιμοποίησε εξαρχής αποκλειστικά το μίσθιο, ως οβελιστήριο - ψητοπωλείο και μάλιστα ειδικά, για παρασκευάσματα από κοτόπουλα. Ότι έγιναν αλλεπάλληλες μειώσεις του μισθώματος και από 1-8-2011 το μίσθωμα μειώθηκε στο ποσό των 1.600 ευρώ μηνιαίως και από 1-9-2011 στο ποσό των 1.500 ευρώ μηνιαίως. Ότι ζητήθηκε από τον εναγόμενο νέα μείωση του μισθώματος στο ποσό των 1.000 ευρώ, την οποία η ίδια αρνήθηκε, ως και ότι καθυστερούσε από δυστροπία να της καταβάλει τα μισθώματα των μηνών Μαρτίου, Απριλίου και Μαΐου 2012, ποσού 1.500 ευρώ το μήνα, πλέον τέλους χαρτοσήμου 3,6%, ήτοι 1.554 ευρώ μηνιαίως και συνολικά 4.662 ευρώ (1.554 ευρώ Χ 3 μήνες).
